Monday, July 28, 2014

Paano nababago ang mood ng isang tao sa Musika? ♫

Musika, kadalasan na isang sining/libangan, ay isang kabuuang panlipunang katotohanan na nagkaiiba ang mga kahulugan ayon sa kapanahunan at kultura," sang-ayon kay Jean Molino. Kadalasang pinagkakaiba ito sa ingay. Sang-ayon sa musikolohista na si Jean-Jacquse Nattiez: "Ang hangganan sa pagitan ng musika at ingay ay palaging kultura ang nagbibigay kahulugan--na nagpapahiwatig na, kahit sa loob ng nag-iisang lipunan, ang hangganan na ito ay hindi palaging dumadaan sa parehong lugar; sa madaling salita, bihira ang pagkakaisa. Sa lahat ng pangyayari, wala ni isa at interkultural na unibersal na kaisipan na nagbibigay kahulugan kung ano ang musika.Maaring ipahayag ang damdamin sa pamamagitan ng musika. - ayon kay Manong Wikipedia. Sa opinyon ko naman, Maraming nagagawa ang musika sa ating buhay, sabi nga ng iba: "Music is my life." Bakit nga ba kasama na sa buhay natin ang musika? Ito kasi yung isa sa mga bagay na kung saan pwede nating makalimutan pansamantala ang mga bagsik at hagupit ng tadhana sa buhay natin, kahit sa hindi umabot limang minutong pakikinig sa kung anumang uri ng tugtugin ang gusto nating pakinggan o yung kung saan sa tingin natin makakapagpapagaan ng bigat sa pasan-pasan nating problema sa mundo. Char! Ooo may mga ganitong pagkakataon talaga na hindi natin pwede o kayang maiwasan kasi nga, naka-tadhana na, kumbaga pagsubok lang kung anuman yung mga posibleng harapin natin sa buhay, tanggapin na lang natin yon basta ba, may karamay ka pa rin bago matapos ang isang araw. Sa maikling pakikinig sa musika, nakakabago rin ito ng mood natin, ng isang tao, lalo na kung galit ka, maya-maya subukan mong makinig ng paborito mong tugtugin, mababawasan yung galit mo, makakapag-kalmado ng reaksyon mo. Hahaha narasabi ko ito kasi naranasan ko ng magalit ng sobra (Yata! Yun sa tingin ko eh, sobra na yun naing reaskyon ko ng mga panahong yon) na para bang kahit ano na lang mga masasamang salita ang lumalabas sa bunganga ko gaya ng: p**a, p***********mo, (wait! mahalaga pa ba yang asterisks? alam nyo na rin naman ang ibig kong sabihin, okay eto talaga yun eh) puta, putanginamo, bwiset, pakyu. Nakokonsensya talaga ako minsan pag nasasabi ko yang mga yan kasi parang minumura ko na rin yung nanay ko. Kaya nagbago na ko ngayon, yung pagiging nagger ko dati, mejo nabawas-bawasan na ngayon, hindi naman kasi talaga maiwasang magmura minsan eh lalo na kung talagang sa paraang yon, dun mo malalabas yung nararamdaman mo, kesa naman sa pisikal na paraan pa, 'ba! edi mas mahirap na yon, dumoble pa ang kasalanan natin. Pagkatapos ko nabitwan ang mga salitang yon sa taong sumira ng araw ko eh, naisipan kong magpatugtog ng mga paborito kong kanta, tapos ayun, matapos ang mga pitong kanta lang yata eh nahimasmasan na ko, nagsorry ako dun sa taong nakagalit ko. Yung bang pride ko biglang bumaba. At hindi lang yon, naka-reakize ako ng mga bagay na hindi sa sigaw nadadaan ang lahat, dapat eh mabuting usapan muna, kalmadong usapan para maiaayos ang di pagkakaintindihan. Binago ng musika ang galit na galit na mood ko sa mga panahong yun. May disadvantage rin naman minsan ang pakikinig ng musika lalo na kung broken-hearted ka tapos nakikinig ka pa sa mga kantang alam mong makaka-relate kang talaga hahaha edi mas lalo ka magiging emosyonal dahil sa pinapakinggan mong tugtog, mas mabuting pillin mong kanta yung rock at yung mga pang sayaw-sayaw para imbes na luluha luha ka sa kanta eh mapapasayaw ka nalang at makakalimutan mo pa na borken-hearted ka. Hahaha ngayon, kumakanta na ko kahit minsang hindi ko alam ang lyrics, frustrated singer kasi ako eh. Sabi ni mudra, hahaha totoo naman siya. Oo talaga, maganda yung boses ko? Gusto nyong marinig? De, wag na, tatawa pa kayo eh, pahiya ako nyan haha. Salamat Musikang aking taglay. :) ♫♫♫

Friday, July 11, 2014

Pang-aabuso sa mga Pinoy sa Sausi Arabia

Ilang beses at paulit-ulit na akong nakakarinig ng mga ganitong klaseng balita sa T.V , sa radio, nakakabasa sa dyaryo at sa kung saan pa man. Maraming bad news pero itong klase ng balita ang narinig ko ngayong gabi ay talagang nakakagimbal-gimbal para sa akin kasi Pinoy ako at concerned ako sa mga kapwa ko Pilipino, parang nasasktan din ako pag may nakikita akong mga kababayan ko na nagtatrabaho at nagpapakahirap sa ibang lugar para maihaon ang kanilang pamilya, nagbabakasakaling makahanap ng marangal na trabaho sa ibang bansa tapos. . . . ganun lang? ganun na yung magiging kapalit na buhay doon? Lahat ng hirap at pasakit nya sa paraan na maihaon ang pamilya nang sinumang ofw ay may mas hihigit pa pala. T_T Naiiyak ako kasi parang hindi tao kung ituring nila ang mga Pilipino, ginagawa nilang hayop sa paraan na sa tingin nila sasaya sila pag ginawa nila, may kung anong klaseng satanas ang sumasanib sa kanila at nagagawa nila gawing kaawa-awa ang mga kababayan ko. Bakit? Para saan ba at kailangan nilang gawin yon? Ano ba ang matinding kasalanan na nagawa naming mga Pinoy sa inyo? Sa paraang tanong kong ito, hindi ko alam kung sinong Arabo man ang may lakas na sagutin itong taning kong to, dahil hindi naman nila maiintindihan. S una pa man, wala talaga silang utak, hindi nila maiintindihan kung ano ang ginagawa nila at bakit nila ito ginagawa, nasa isip pa ba sila sa mga oras na pinapahirapan nila ang sinumang nagtatrabaho para sakanila? Ginagawa naman lahat ng mga kababayan ko ang anumang makakaya at serbisyo na ibigay nila sakanila, pero anong sinusukli nila, pagpapahirap, pagpapakahayop, pambababoy at kung ano pa mang matatawag diyan. Isa lamang demonyo at wala sa tamang pag-iisip ang makakagawa nito. Wala akong karaatan at kapangyarihan na iligtas ang mga kababayan kong nagpapakahirap sa Saudi Arabia magin ang mga namamahala dito sa ating gobyerno dahil sila mismo inuunahan ng takot at kaba pero alam ko na ang Diyos, meron, alam kong Siya na lamang ang bahalang humatol sa mga uri ng taong gumagawa ng kagimbal-gimbal na gawain sa buhay ng may buhay. Hindi man mabigyan ng tamang hustisya ang pagkamatay at pang-aabusong dinaranas ng mga kababayan ko sa Saudi ay Diyos lamang ang nakakaalam kung paano Niya bibigyan ng kapalit at aral ang mga taong may gawa nito.

Thursday, July 10, 2014

Love at first sight?!



Do you believe in love at first sight? Or should i walk by again? – quotes by Unknown. Sorry di ko kilala eh.


Kung akong tatanungin, hindi agad ang isasagot ko. Eh wala pa naman kasi nangyari to sakin eh, yung nasa featured image ko, yang ganyang scenario, wala pa talaga, ewan bakit, alangan namang dadala ako ng maraming libro kung hindi ko pala kayang bitbitin ang mga ‘yan tapos ihuhulog ko kunwari, maghihintay na may isang prince charming na pupulot ng mga libro ko? Eh pano kung wala, pahiya ng konte yung drama ko kung ganon hahaha At saka, nangyayari nlang naman ‘to kung kagandahan ang isang babae, eh syempre baka nga mag-aagawan pa ang maga lalaking tutulong at pupulutin yung mga libro nyang nahulog tapos kung saakin mangyayari yun, imposible, sa panaginip ko malamang, magiging posible. At isa pa, sa mga gwapo’t magaganda lang naman yun nangyayari talaga eh, isipin mo nga, kung sa mga pangit(ay sorry!) o sabihin na nating sa mga di gaanong nabiyayaan ng makinis na balat, gwapo at magandang itsura nangyari ang ganung scenario eh parang kadiri, diba? hahaha (sorry naman, nakaka-offend na ba ako? wala kang pakialam, blog ko ‘to, nakikibasa ka lang haha) Parang hindi kasi nakakatuwang tingnan ang ganun, parang masasawa ka nalang, kasi paulit-ulit na lang laging may ganung pagkakataon. >______< Tapos maiinis kapa kasi di mo na kailangang mag-isip ng pwedeng mangyari pagkatapos nung banggaan at unang pagkikita kasi alam mo na. Magpapakilala yung lalaki sa babae, magpapalitan sila ng mga ngiti sa isa’t-isa. Yung ganun, saan ang love dun? Saan? Agad-agad? Pinana ka na ni Cupido nun? Eh hindi mo pa nga lubos nakilala yung taong nakabunggo mo tapos love agad? Aba! Matindi yata ang malandi na mga hormones niyo! Kairita! Ewan ko lang sa mga taong nakaranas ng ganito, di ko sila tinanong. Pero basta ako, hindi ako naniniwala sa mga imposibleng mangyari sa akin, sa buhay ko. Siguro sa mga taong nakaranas nito eh hindi ko na sila masisi kung agad-agad eh natagpuan na nila ang soul mate nila matapos ang mahabang panahon, sa ganitong bungguan lang pala sila pagtatagpuin ni Cupido. Haaaaayyyy! Wala kasi akong pinagtanong-tanungan na mga tao kung anong opinyon nila saLove at first sight kasi baka mababaraw ko lamang sila(jk!). Kaya mabuti pa opinyon ko nalang ang isusulat ko dito at nasulat ko na nga :D Iba-iba naman kasi ang paraan kung paano natin makikilala ang soul mate natin, matatagalan, yung iba ewan ko kung bakit tumatandang dalaga at binata na lang nga kasi di pa nila nakikila ang soul mate nila, o talagang ayaw lang nilang magmahal, iba kasi ang ayaw sa takot, Haynako! sakit sa gums, bahala na sila. Basta hindi ako naniniwala sa love at first sight, kasi hindi ko pa kilala yung tao, sa ugali naman ako naiinlab eh ♥

TIME!

Paghahanap ng Trabaho



Una palang sasabihin ko sainyo, mahirap pala talaga, sinasabi ko to ngayon kasi naranasan ko na, fresh graduate pa po ako ng kursong Bachelor of Science in information Technology natapos ko ito sa loob ng apat na taon pero ngayon, isa ako sa mga pinoy na unemployed, hindi man ako nagmamadali pero masasabi ko talagang kailang-kailangan ko talaga ng trabaho, nagiging desperada ako kasi gusto kong makaranas na may pinagkakaabalahan ako at sa kabilang dako, makakatulong pa ako sa mga magulang ko. Gusto ko kasing maipagmalaki nila ako, kahit sinong anak gusto ang ganon, yung lahat ng panahon at ilang taong pinag aral ka ng mga magulang mo, gusto mo bigyan ng kapalit ang lahat ng sakripisyo na binigay nila sayo, na gugustuhin mong pagpahingaan mo na sila para ikaw naman ang tutulong at mag-aalaga sa kanila. Pero sa panahon ngayon, pahirapan na talagang maghanap ng trabaho, kailangan talagang four year college graduate ka, kung two years lang, mejo malabo pa, mas magiging lamang yung mahaba habang taon ang pinagaralan, mas mahihirapan kapa kung yung mga kasama mong mag-aaplay eh may master’s degree pa, nasa ibabang lebel ka pa. At syempre hinahanap talaga yung taong may experience na, minimum of two years, kingina naman oh! PAANO KAMI NYAN? Mahirap maghanap yung trabahong para pa lamang sa mga fresh graduates tulad ko kasi minsan iisipin ng isang kompanya na experience lang talaga habol namin(totoo yon pero hindi naman lahat, tatagal naman kami basta may maayos na benepisyo ang ibibigay). Dalawang kompanya na ang binagsak ako sa interview, nagsisisi ako kasi hindi ko inayos, naging mahina ang boses ko sabi ng mga interviewer, sorry eh cute kasi ako eh, kaya cute din ang boses ko(hahahaha). Hanggang dito na lang. Goodluck kiss nyo naman ako sa journey ko for finding a decent job haha salamat. mwah mwah tsup tsup. :*

Wednesday, July 2, 2014

Hanggang tingin na lang ako sayo

Sino nga ba ang hindi pa nakaranas ng ganitong pagkakataon? Hindi lamang mga lalaki ang unang nagkakagusto, syempre, kaming mga babae din ang mas nakakarelate sa ganitong karanasan, lalo na, kasi nga, babae kami, hindi kami pwede unang magpakita na gusto namin ang isang lalaki, ayaw namin na kami ang nauuna kasi iba ang magiging impresyon ng mga taong nakapaligid saamin. Totoo yun, kahit na hindi ito big deal sa iba, meron pa rin talagang tao na huhusgahan ka. So ayun, hirap talagang sabihin sa isang tao na gustong-gusto mo siya kasi hindi mo alam ano ang pwedeng maging resulta at kinalabasan ng pag-amin mo, maaring, mas maging close pa kayo o iiwasan ka niya, pero sa mga palabas, 'pag yung isang tao umamin na nagkakagusto na siya sa taong yun eh unti-unting napapalayo sakanya yung taong yon at sa huli, iiwas na, awkward na kumbaga, iba-iba naman kasi ang kalagayan ng mga tao eh, kung sa kaibigan mo ikaw nagkagusto, malamang, magkakailangan na kayong dalawa, at kung sa isang taong hindi ka naman kilala pero kilala mo siya ikaw nagkagusto eh wala lang yon sakanya tutal hindi naman kayo magkakilala at hindi ka rin nya napapansin gaya ng pagkakapansin mo sakanya. Ang hirap, kaya nauso ang katagang: "Hanggang tingin na lang ako sayo", kasi ayaw natin na mas gawing kumplikado ang nararamdaman natin. :'( Tao lang tayo, nasasaktan, nagmumura pero nagmamahal pa rin kahit natuto na, ayon kay Idol kong si Loonie. ☺