Tandang tanda ko pa nun nung una kong napanood sa GMA 7 itong anime o palabas na to, itong kuya ko kasi ang unang taong nag-impluwensya sakin na mahalin ang anime na to, dati kasi hind ako interesadong nanonood ng mga panlalaking palabas eh lalo na pag alam ko na puro away o digmaan lang ang pinapakita sa istorya, lalo na't hindi pa maganda sa mata ang mga character ng palabas, hindi gaano kaganda ang pagkakaguhit sa mga disenyo o sa mga nais ipahiwatig na ugali ng isang character sa palabas, eh hindi ko talaga papansinin yan, pero nung mga nagdaang buwan, Second-year college ako, parang nagkaisip akong panoorin ang One Piece kasi, lagi kong nakikita sa Facebook yung mga friends kong makapag-post o makapag-like ng mga status at updates eh walang tigil sa pagsusubaybay; di na ko nag-alinlangan pang panoorin ang unang episode nito, sa umpisa, talagang hindi ko naiwasan sabihing: "wala magandang maidudulot to saakin, lalo na about pa sa mga pirata ang kwento." Pero mali pala ako ng inakala, kahit na mga pirata ang mga bida sa anime na to, eh kabaligtaran naman sa pagkakaalam natin ang ugaling taglay ng mga bidang character lalo na si Monkey D. Luffy, na isang simpleng binata na nangangarap maging isang hari ng mga pirata, sa pananaw nyang 'yon, maraming mga taga-subaybay nya ang naniniwala sakanya na ang pangarap nyang 'yon ay matutupad sa tulong ng mga kaibigan nyang pirata na sa iba't ibang aspeto at pamamaraan ay may taglay ring lakas. 'Di lamang sa buong Asya sumisikat at nagbibigay inspirasyon ang palabas na ito, kundi maging sa buong mundo na kung saan naniniwalang: "Ang pagkakaibigan ay walang iwanan.", kumabaga pa sa kasabihang ito hindi tropa-tropa lang ang turingan nyo kundi higit pa sa magkakapatid at magkakadugo ang pwede nyong ipakitang pagmamahal sa isa't-isa.
No comments:
Post a Comment