Wala na ba talaga?

Nakakalito na may halong pagka-inis kapag nagkataon na naglalaban yung isip at utak mo kung sinong mananalo at kung sino sa dalawa ang dapat mong sundan, sabihin na nating sa isip mo, wala na talaga, pero sa puso mong sadyang makulit eh meron pa, hindi mo alam kung alin sa dalawa ang mali at tama kasi parehang naglalaban yung damdamin at emosyon na meron ang mga organs mo, pero para sa mga matatalino pagdating sa pag-ibig, alam ko pipiliin nila lagi kung ano yung sinasabi ng utak kasi nga sabi nila "kaya nga nasa itaas ang utak eh, paalala ito na laging tama ang utak kesa sa puso, kailangang laging nasusunod ito kesa sa puso", pero para naman sa mga hindi gaanong matalino sa pag-ibig or shall I say baliw at tanga sa pag-ibig,(Sorry kung may naoffend man ako) laging nasusunod yung puso nila, rason nila: "Puso ang nagmamahal, hindi utak", tama nga naman sila at wala akong karapatan na sisihin ang mga opinyong naiisip  nila kasi natural na lumalabas ito sa kung ano man ang pansamantalang nararamdaman nila at talagang tunay ang pagmamahal nila sa isang tao. Pero, isang malaking pero, paano kung sa isang iglap na lang, ang pagmamahal na yun ay unti-unti nang hindi napapahalagahan, masusunod pa rin ba ang puso? Pwede mo bang mapigilan ang isang pusong nagmamahal? Pwede mo bang mapagsabihan ang isang bagay na alam mong kahit kelan laging nasusunod ang gusto? Kinukulit ka, pinipilit ka na talagang mahal mo ang isang tao kahit alam mong mali na, tama na kasi pagod kana, kasi wala na, wala na ang dating pagmamahal, dapat pa bang sisihin ang pusong tanging ginawa ay magmahal ng tapat pero sa huli, laging natatalo , dahil sumobra ang pagmamahal at umapaw kaya nasayang na lang. Kapag ganitong sitwasyon na ang nangyari saakin, pipilitin ko nalang rin na wala na talaga. :'( Kasi, wait, hindi pa ko tapos, kung meron pa talagang natitirang pagmamahal, babalik at babalik ng kusa ang taong minamahal natin, kahit gaano pa kalupit ang tadhana na paghiwalayin at ipaglayo kayo, still, yung pagmamahal nyo sa isa't-isa ang magpapakita na talagang meron pa :)